خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گهی عکس رخش جان می‌نمایدگهی زلفش پریشان می‌نماید
۲
چو سنبل می‌کند بر گل مشوشسواد کفرش ایمان می‌نماید
۳
چه زخم است اینکه مرهم ساز جانستچه درد است اینکه درمان می‌نماید
۴
چه جام است اینکه می‌ریزد از او میچه جان است اینکه جانان می‌نماید
صفحهٔ ۱ از ۲