خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۷۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جسمی دارم که جان نمایدجانی است که آن روان نماید
۲
عالم چو ظهور نور اسماستهر نام از او نشان نماید
۳
عینی است که صدهزار صورتدر دیدهٔ این و آن نماید
۴
خوش آینه ایست جام و بادهمعشوق به عاشقان نماید
صفحهٔ ۱ از ۲