خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم چو مثالی است که در آب نمایدیا نقش خیالی است که در خواب نماید
۲
یا ظل وجودی است که موجود به جود استهمسایه در این سایه به اصحاب نماید
۳
هر ذره ز خورشید جمالش که نمودهنوری است که در صورت مهتاب نماید
۴
خوش جام حبابی است که پر آب حیاتستاز غایت لطف است که آن آب نماید
صفحهٔ ۱ از ۲