خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک می و میخانه به یک بار مگوئیدبا من سخن از زاهد زنار مگوئید
۲
با عشاق سرمست مگوئید ز توبهور زانکه بگوئید دگر بار مگوئید
۳
رازی است میان من و ساقی خراباتاز یار مپوشید و به اغیار مگوئید
۴
با لعل لب او سخن از غنچه مپرسیدبا گلشن رویش سخن از خار مگوئید
صفحهٔ ۱ از ۲