خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که او در عشق جانان جان ندادبوسهٔ خوش بر لب جانان نداد
۲
جود او بخشید عالم را وجودآشکارا داد او پنهان نداد
۳
جام می در دست و ساقی در نظرفکر این و آن به آن رندان نداد
۴
چون که مخموری بود دردسریدردسر ساقی به سرمستان نداد
صفحهٔ ۱ از ۲