خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر ما رفته بود باز آمدکار بی ساز ما به ساز آمد
۲
جان هجران کشیده دلخوش شدمژدهٔ وصل دل نواز آمد
۳
هر که ابروی یار ما را دیدیافت محراب و در نماز آمد
۴
عشق سرمست ملک دل بگرفتلشگر او به ترکتاز آمد
صفحهٔ ۱ از ۲