خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست هشیار و مست نشناسدآستین را از دست نشناسد
۲
از ازل و از ابد بود فارغاو بلی از الست نشناسد
۳
رند سرمست جام چون بشکستاو درست از شکست نشناسسد
۴
بر در میفروش خوش بنشستخاستن از نشست نشناسد
صفحهٔ ۱ از ۲