خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۷۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جهنم خراب می گردددیده ها پر ز آب می گردد
۲
آن همه تخت و ملک را بگذاشتاین زمان در سراب می گردد
۳
همچو سر گشته ای به گرما درروز و شب در عذاب می گردد
۴
سخت مخمور ماند میر قمرهمچنان بی شراب می گردد
صفحهٔ ۱ از ۲