خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به علی رغم عدو باز زدم جامی چندتوبه بشکستم و وارستم از این خامی چند
۲
منم و رندی و خاصان سراپردهٔ عشقفارغ از سرزنش عام کالانعامی چند
۳
فرصت از دست مده زلف نگاری به کف آرمی خور و وقت غنیمت شمر ایامی چند
۴
کنج میخانه مرا خلوت خاص است مدامزاهد و گوشهٔ محراب و دو سه عامی چند
صفحهٔ ۱ از ۲