خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۷۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلق دنیا مقلد قالنداهل عقبی مقید حالند
۲
ای خوشا وقت ما و آن یارانکه منزه ز قال و از حالند
۳
دیگران گوشمال مال خورندعاشقان گوشمال را مالند
۴
عارفان مجرد مفردچون الف فرد و دال ابدالند
صفحهٔ ۱ از ۲