خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۷۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غرّهٔ ماه مبارک بین که غرّا کردهاندطرّهٔ زلف بتم از نو مطرا کردهاند
۲
طاق ابرویش نگر شکل هلالی بستهاندآفتابی در خیال ماه پیدا کردهاند
۳
نور چشم مردم است از دیده مردم نهانزان سبب انگشت نمای پیر و برنا کردهاند
۴
نقش میبندد خیالش هرچه آید در نظراین نظر بنگر که با این چشم بینا کردهاند
صفحهٔ ۱ از ۲