خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا و یک دمی با ما برآورزمانی با من شیدا بر آور
۲
چو لیلی جانب مجنون به دست آرمراد خاطر ما را برآور
۳
بر آور کام جان خستهٔ ماکرم کن کام جان ما بر آور
۴
ز روی لطف روی خویش بنمافغان از پیر و از برنا برآور
صفحهٔ ۱ از ۲