خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق و مست و رندم و جانبازدر میخانه را گشادم باز
۲
الصلا ای حریف میخوارانقدمی نه بیا و خود در باز
۳
شاهد غیب و ساقی عشقیممطربا ساز عشق ما بنواز
۴
برو ای عقل حیله را بگذارتو و زهد و نماز و ما و نیاز
صفحهٔ ۱ از ۲