خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانه به یاد او سرخوشساغر می چو عاشقان درکش
۲
مست او شو چه جای هشیاریستنوش کن جام بادهٔ بی غش
۳
دل اصحاب عشق و صحبت دوستجان یاران و مهر آن مهوش
۴
عشق او آتش است و ما چون عودخوش بود عود خاصه بر آتش
صفحهٔ ۱ از ۲