خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۹۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاه و جو خلق برد خوش خوشدر خرمن وی فتاد آتش
۲
و آن کس که خورد ز مال مردمحلقش گیرد به روز مرگش
۳
هر کس که چنان شود چنین استقربان شو هم بگو به ترکش
صفحهٔ ۱ از ۱