خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در محیطی فکنده ام زورقکه دو عالم در اوست مستغرق
۲
نتوان زورق از محیط شناختیا وجود محیط از زورق
۳
نور خوشید در سپهر یکی استشد مرتب میان صبح و شفق
۴
هو هو لا اله الا هونیک دریاب سر این مغلق
صفحهٔ ۱ از ۲