خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مشکگ را شکی باشد به یککی موحد در یکی افتد به شک
۲
ذوق بحر ما ز دریا دل طلبیا در آور بحر و می جو از سمک
۳
یک سبو بر آب و یک کوزه پر آبآن یکی بسیار دارد این کمک
۴
در نمکساز خوشی افتاده ایمهر که چون ما اوفتد گردد نمک
صفحهٔ ۱ از ۲