خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۹۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن نازکان بود نازکگفتهٔ گنده نشنود نازک
۲
دیدهٔ ما به عشق دیدن اوبه چپ و راست می رود نازک
۳
هر که با نازکان به سر آردگرچه باشد گران بود نازک
۴
عقل گوید سخن ولی گندهبه چنان کنده نگرود نازک
صفحهٔ ۱ از ۲