خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ز درد دل دوائی یافتیمدرد خوردیم و صفائی یافتیم
۲
تا که بیگانه شدیم از خویشتنناگهانی آشنائی یافتیم
۳
گنج او در کنج ویران دیده ایمبا تو کی گوئیم جائی یافتیم
۴
تا از این هستی خود فانی شدیمجاودان از وی بقائی یافتیم
صفحهٔ ۱ از ۲