خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستیم و خراب و می پرستیمپنهان چه کنیم مست مستیم
۲
گوئی مستی و رند و عاشقآری مستیم و رند هستیم
۳
برخواسته از سریر هستیبر مسند نیستی نشستیم
۴
مستیم و مدام همدم جامصد شکر که توبه را شکستیم
صفحهٔ ۱ از ۲