خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم که مظهر صفاتیمسر حلقهٔ عارفان ذاتیم
۲
سیاح ولایت قدیمیمهم ساکن خطهٔ جهاتیم
۳
باقی به بقای ذات عشقیمایمن ز حیات و از مماتیم
۴
دانندهٔ سر حرف گوئیمپرگار وجود کایناتیم
صفحهٔ ۱ از ۲