خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما آینه در نمد کشیدیمدامن ز خودی خود کشیدیم
۲
پرگار صفت به گرد نقطهخط بر سر نیک و بد کشیدیم
۳
بودیم حباب و غرقه گشتیمواحد به سوی احد کشیدیم
۴
گرمی به حساب خورد رندیما ساغر بی عدد کشیدیم
صفحهٔ ۱ از ۲