خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به نور روی خوب او جمالش دیده ایمهمچو دیده گرد عالم سر به سر گردیده ایم
۲
در بهشت جاودان گشتیم با یاران بسیعارفانه میوه ها از هر درختی چیده ایم
۳
هرچه آمد در نظر آورد از آن حضرت خبرلاجرم از یک به یک نیکو خبر پرسیده ایم
۴
در خرابات مغان مستیم و با رندان حریفجام می شادی روی عاشقان نوشیده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲