خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق است که مبتلای اوئیمدر هر حالی برای اوئیم
۲
مستیم و حریف می فروشیمخاک در آن سرای اوئیم
۳
دل داده به باد در خراباتسرگشته و در هوای اوئیم
۴
در بحر محیط غرق گشتیممائیم که آشنای اوئیم
صفحهٔ ۱ از ۲