خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نعمت الله می است و عالم جاماین چنین جام و می مراست مدام
۲
جز از اینسان حلال نیست شرابهر که نوشد جز این شراب حرام
۳
ساقی مست مجلس عشقیممی فروشم حریف و همدم جام
۴
در خرابات کاینات مجوهمچو من دردمند درد آشام
صفحهٔ ۱ از ۲