خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچه بینی در میان انجمنعاشق و معشوق را بین همچو من
۲
گر خیال نقش بندی در ضمیریوسفی را می نگر در پیرهن
۳
در دل ما آتش جانسوز عشقروشنش می بین چو شمعی در لکن
۴
کفر زلف اوست عالم سر به سرکفر زلف از روی ایمان بر فکن
صفحهٔ ۱ از ۲