خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بندگانه گفتم ای سلطان گدای خود ببینگفت ای درویش ما تو پادشاهی خود ببین
۲
سر بنه بر درگه ما سر از آنجا برمداربر در خلوتسرای ما سرای خود ببین
۳
دردمندانه بیا درمان خود از ما طلبدُرد درد ما بنوش آنگه دوای خود ببین
۴
گوشهٔ میخانهٔ ما جنت المأوی بوددر چنین خوش خانه ای بخرام و جای خود ببین
صفحهٔ ۱ از ۲