خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان فدا کن وصل جانان را بجودُرد دردش نوش درمان را بجو
۲
عشق زلفش سر به سودا می کشدمجمع زلف پریشان را بجو
۳
بگذر از صورت چو ما معنی طلبکفر را بگذار و ایمان را بجو
۴
گنج او در کنج دل گر یافتیگنج را بگذار و سلطان را بجو
صفحهٔ ۱ از ۳