خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشنهٔ آب حیات از ما بجوعین ما جوئی به عین ما بجو
۲
بر کف ما خوش حبابی پر ز آبدر صفای جام می ما را بجو
۳
آن چنان چشمی که بیند روی اوگر ندیدی دیدهٔ بینا بجو
۴
گرچه کارت در جهان بالا گرفتمنصبی بالاتر از بالا بجو
صفحهٔ ۱ از ۲