خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خرابات مغان ما را بجورند سرمستی خوشی آنجا بجو
۲
همچو قطره چند گردی در هواخوش روان شو سوی ما دریا بجو
۳
هر دو عالم را به این و آن گذارحضرت یکتای بی همتا بجو
۴
خوش در آ در بحر بی پایان ماتشنهٔ آب حیات از ما بجو
صفحهٔ ۱ از ۲