خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بستیم کمر به خدمت اورفتیم روان به حضرت او
۲
چیزی که تو را به او رساندآن نیست به جز محبت او
۳
عالم چو وجود یافت از ویمرحوم بود به رحمت او
۴
منعم چو به نعمت خدائیمنعم باشی به نعمت او
صفحهٔ ۱ از ۲