خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هرحسنی که می بینم جمالش می نماید روبه معنی دو یکی یابم به صورت گرچه باشد دو
۲
به من گر شاهد معنی نماید رو به صد صورتبه صد صورت مرا حسنی نماید روی او نیکو
۳
بیا تو آینه بردار و روی خود در آن بنماکه تمثال جمال او شود روشن به چشم تو
۴
اگر در خواب و بیداری وگر مستی و هشیاریخیالش نقش می بندم نمی باشم دمی با او
صفحهٔ ۱ از ۲