خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا قیامت ترک جام می مگوهمدمی خوشتر ز جام می مجو
۲
ساقیا در دور جام می در آخرقهٔ سالوس رندان را بشو
۳
جان ما آئینهٔ جانان ماستجان جانان خوش نشسته روبرو
۴
واعظ ار منعت کند ازعاشقیوعظ بی حاصل بگو دیگر مگو
صفحهٔ ۱ از ۲