خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نقش خیال تو نگاریم به دیدهکاری به جز این کار نداریم به دیده
۲
در گوشهٔ دیده به خیال تو نشستیمعمری به خیالت به سرآریم به دیده
۳
جز تور خیال تو که نقش بصر ماستدر دیده خیالی ننگاریم به دیده
۴
گر زان که ز ما بر سر کوی تو غباریستبر خاک درت آب بیاریم به دیده
صفحهٔ ۱ از ۲