خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توئی که راحت جانی و دیده را دیدهتوئی که مثل جمال تو دیده نادیده
۲
فروگرفت خیالت سواد مردم چشمچنانکه نیست تمیز از خیال تا دیده
۳
مرا دلیست چو آئینه روشن و صافینگاه کرده در آئینه و تو را دیده
۴
ندیده دیدهٔ من در جهان به جز زویتخوش است این نظر دیدهٔ خدا دیده
صفحهٔ ۱ از ۳