خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شهادت شاهدی از غیب بی عیب آمدهاین چنین شادی خوش بی عیب از غیب آمده
۲
در گلستان غنچهٔ گل در هوای روی اوپیرهن بدریده و بی دامن و جَیب آمده
۳
آن معانی بدیع او بدیع دیگر استزان که بر وی این کلام الله بی رَیب آمده
۴
نو عروس فکر بکرم شاهدی بس دلکش استدر مشاهد شاهدی می خواهد از غیب آمده
صفحهٔ ۱ از ۲