خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنت المأوای ما خلوتسرای میکدهجان سرمست خراباتی فدای میکده
۲
در هوای میکده بر باد خواهم داد دلهر که را جانی است باشد در هوای میکده
۳
همدم میر خراباتیم و با رندان حریفپادشاه عالمیم اما گدای میکده
۴
عاشق و مستم برو ای عاقل خلوت نشینصومعه هرگز ندارم من به جای میکده
صفحهٔ ۱ از ۲