خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از همه پنهان و پیدا از همهکی شناسد این سخن را بر همه
۲
آفتابی می نماید ماه مااین چنین نوری بود در خور همه
۳
می برنگ جام پیدا آمدهیک شرابست او ولی ساغر همه
۴
ساقی ار بخشد تو را خمخانه ایعاشقانه همچو ما می خور همه
صفحهٔ ۱ از ۲