خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراههم سیدیم و بنده هم چاکریم و هم شاه
۲
جام می لطیف است این جسم و جان که داریمدر باطن آفتابیم در ظاهریم چون ماه
۳
گاهی چنین که بینی بر تخت چون سلیمانگاهی چنانکه دانی چون یوسفیم در چاه
۴
رندیم و لاابالی سرمست در خراباتبا ساقئی حریفیم دایم به گاه و بیگاه
صفحهٔ ۱ از ۲