خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد می‌کش که تا دوا یابیدرد می‌نوش تا صفا یابی
۲
ای که گوئی خدای می‌جویمبگذر از خود که تا خدا یابی
۳
گر نوایی ز عارفی جوییبینوا شو که تا نوا یابی
۴
گر گدائی کنی چو درویشانهر چه خواهی ز پادشا یابی
صفحهٔ ۱ از ۲