خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی درد دلی دوا نیابیبی رنج تنی شفا نیابی
۲
در عین فنا بقا توان یافتناگشته فنا بقا نیابی
۳
تا ترک خودی خود نگوئیچون ما به خدا خدا نیابی
۴
عاشق شو و عقل را رها کنکز عقل دنی وفا نیابی
صفحهٔ ۱ از ۲