خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به دلبر دل سپاری دل بریجان به جانان ده که تا جان پروری
۲
دست بگشا دامن دلبر بگیرسر به پایش نه که یابی سروری
۳
جام می می خور غم عالم مخورتا که از عمر عزیزت برخوری
۴
عین مطلوبی و از خود بی خبرطالب نقش و خیال دیگری
صفحهٔ ۱ از ۲