خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرم بنگر که الطاف الهیبه ما بخشید ملک پادشاهی
۲
به ما آئینه ای انعام فرموددر آن بنموده است اشیا کماهی
۳
نموده لشکر اسما به اشیاچنان سلطان چنین لشکر پناهی
۴
توئی تو اگر با طاعت تستنداری طاعتی محض گناهی
صفحهٔ ۱ از ۲