خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی گرد این جهان گردیگرد این خانهٔ جهان گردی
۲
مدتی این چنین به سر بردیوقت آن است کان چنان گردی
۳
گنج و گنجینهٔ خوشی یابیگرچو ما گرد این و آن گردی
۴
در خرابات گرد می گردیمخوش بود گر تو هم روان گردی
صفحهٔ ۱ از ۲