خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۰
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا اعتباری کرده‌ام این سایه و آن آفتاباز اعتبار خویشتن بودم یکی و دو شدم
۲
چون در حقیقت ذات من هرگز نمی‌گردد ز جاچون نامدم از هیچ جا آخر نگویی چو شدم
۳
ما را اگر داری نظر در موج و در دریا نگرچون او من است و من ویم هرگز نگویم او شدم
۴
در شش جهت گشتم بسی در آرزوی روی او تا یک جهت گردیده ام آسوده از شش سو شدم
صفحهٔ ۱ از ۱