خلوتی با شاه نعمتالله ولی
شمارهٔ ۷
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دو عالم جز یکی موجود نیستور تو گوئی هست آن مقصود نیست
۲
با خیال دیگری گر سرخوشیخوش خوشی جام شرابی می کشی
۳
هر خیالی را که می بینی به خوابنقش او باشد چو بُرداری نقاب
۴
اصل جوهر دان و گوهر فرع اواصل و فرع ما بُود در وی نکو
صفحهٔ ۱ از ۳