خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
شمارهٔ ۹
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقشبندی نقش خوبی بسته بودخاطرش با نقش خود پیوسته بود
۲
با خیال خویش ذوقی داشتیهر زمان نقشی ز نو بنگاشتی
۳
موم بودی مایهٔ نقاشیشنقش ها می بست با اوباشیش
۴
هرکه او نقش خوشی می ساختیمی شکستی باز و می انداختی
صفحهٔ ۱ از ۴