خلوتی با شاه نعمتالله ولی
شمارهٔ ۶۵
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در صدف گوهری نهان گشتهآن نهان بر همه عیان گشته
۲
صدف و گوهریم و دریا همنظری کن به عین ما فافهم
۳
صدف ما اگر چنان باشددرج درّ یتیم آن باشد
۴
صدف و گوهرش به هم می بیننظری کن به چشم ما بنشین
صفحهٔ ۱ از ۳