خلوتی با شاه نعمتالله ولی
شمارهٔ ۸۴
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می صاف دگر در جام کردممحبت نامه اش زان نام کردم
۲
محبّانه به محبوبی نوشتمز طالب سوی مطلوبی نوشتم
۳
بخوانش خوش که اسرار الهی استمعانی بیان پادشاهی است
۴
همه دردت ازو یابد دوائیبود آئینهٔ گیتی نمائی
صفحهٔ ۱ از ۴