خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۵۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیا و دامن گل بر سبو فشانمست شراب هم به ریاحین فرو فشان
۲
ای باغبان تو بزم فرو چین که بی خودیمدامان گل بیار و بر حرف خو فشان
۳
خاموش واعظا که دم گرم نیستتجامی بگیر و بر جگر گفت و گو فشان
۴
توفان ناز و عشوه اساس امید کندای دل جهان جهان طلب آرزو فشان
صفحهٔ ۱ از ۲